Το πρόγραμμα του Ραδιοφωνικού Μακεδονιας της ΕΡΤ3 για τις 22 Ιανουαρίου έχει ως εξής...

Ανασφάλεια, χαμηλές προσδοκίες για το μέλλον, οργή αλλά και βέβαιοι για τη λάθος πορεία της χώρας,  αισθάνονται οι πολίτες σύμφωνα με δημοσκόπηση της Public Issue. Με ορίζοντα τη διπλή αναμέτρηση του Μαιου και τα σενάρια για πρόωρες βουλευτικές εκλογές, οι πολίτες εκτιμούν σε ποσοστό 70% ότι «τα πράγματα στην Ελλάδα πηγαίνουν σε λάθος κατεύθυνση», ενώ μόλις ένας στους πέντε (22%) απαντά «σε σωστή». Ένας στους τρεις διακατέχεται από οργή και αγανάκτηση (31%) ενώ σε ερώτημα για τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης το 22% εκτιμά ότι θα διαρκέσει από έξι - δέκα χρόνια και σε ποσοστό 29% πάνω από δέκα χρόνια. Συνολικά δηλαδη σε ποσοστό 51% οι πολίτες  απορρίπτουν τον προπαγανδιστικό ισχυρισμό της κυβέρνησης ότι «βγαίνουμε από το τούνελ» και ότι οδεύουμε προς τη μεταμνημονιακή εποχή.

Νόμιμες και συνταγματικές έκρινε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας τις περικοπές των αποδοχών στο προσωπικό της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας και στους υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών.

Ενημερωτική συνάντηση με αντιπροσωπεία εργαζομένων της ΕΡΤ3 είχε σήμερα Τρίτη ο Πρύτανης του ΑΠΘ, καθηγητής Γιάννης Μυλόπουλος. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε ενόψει της αυριανής εκδήλωσης με θέμα τη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση στη Θεσσαλονίκη, που διοργανώνει η ΕΣΗΕΜ-Θ στο Δημαρχείο με την παρουσία θεσμικών φορέων της πόλης, συμπεριλαμβανομένου του Πρύτανη του ΑΠΘ.

Πως είναι δυνατόν μια εταιρεία που δεν παράγει τίποτα, και που ιδρύθηκε σχετικά πρόσφατα (το 1998), να είναι ο βασικός μέτοχος του διεθνούς καπιταλισμού; Ο λόγος περί της Blackrock η οποία, όντως, έχει τις περισσότερες μετοχές στις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου (π.χ. Citigroup, Bank of America, JP Morgan Chase), στα μεγαθήρια του τομέα ενέργειας (π.χ. Exxon Mobil και Shell), στην Apple, την McDonald’s, την Nestlé; Πού βρήκε τα 15 τρισεκατομμύρια δολάρια με τα οποία ελέγχει περισσότερες μετοχές, ομόλογα και παράγωγα από όλα τα hedge funds της υφηλίου μαζί;

Κατ’ αρχάς, να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Η Blackrock διαφέρει από την JP Morgan, την Deutsche Bank ή την Goldman Sachs. Όταν μια τράπεζα, όπως οι προαναφερόμενες, στοιχηματίζουν σε ένα παράγωγο, σε κάποιο ομόλογο ή σε μια μετοχή, αναλαμβάνουν ένα ρίσκο. Αν το στοίχημα δεν τους «κάτσει» τότε αναγκάζονται να καταγράψουν την απώλεια στα λογιστικά τους βιβλία. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο με την Blackrock τότε η καλή εταιρεία θα αποτελούσε δυναμίτη στα θεμέλια του καπιταλιστικού συστήματος. Δεν ισχύει όμως. Η «μαγκιά» του επιχειρηματικού μοντέλου της Blackrock είναι ότι δεν τις ανήκουν οι χάρτινοι τίτλοι των 15 τρις δολαρίων που προανέφερα. Τα χρήματα αυτά, και τους χάρτινους τίτλους, η Blackrock τα διαχειρίζεται εκ μέρους των πελατών της. Με άλλα λόγια, ό,τι απώλειες προκύπτουν επιβαρύνουν τους πελάτες της εταιρείας και όχι την ίδια την Blackrock. Το ίδιο και με τα κέρδη: τα εισπράττουν οι πελάτες της. Και πως κερδίζει η Blackrock; Από προμήθειες που χρεώνει τους πελάτες της χάσουν-κερδίσουν ως αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες συμβουλών, τις αναλύσεις κλπ.

Την Blackrock ελάχιστοι είχαν ακούσει πριν το Κραχ του 2008. Ο λόγος που η Blackrock έγινε γνωστή ήταν ότι, αντίθετα με τις εταιρείες αξιολόγησης κινδύνων (τις γνωστές Moody’s, S&P, Fitch), η Blackrock είχε μελετήσει τους κινδύνους του χρηματοπιστωτικού συστήματος καλύτερα. Παρόλο ότι ήταν από τις πρώτες εταιρείες που ασχολήθηκαν με (και συνέστησαν στην πελατεία τους να αγοράσουν) τοξικά παράγωγα (και συγκεκριμένα εκείνα που θελεμιώνονταν στα στεγαστικά δάνεια των πτωχότερων αμερικανών), αρκετά πριν το Κραχ η Blackrock άρχισε να κρούει τον κωδώνα του κινδύνου και να συνιστά στους πελάτες της να τα ξεφορτωθούν. Κάπως έτσι τα «μοντέλα» διαχείρησης του ρίσκου της Blackrock απέκτησαν καλή φήμη.

Κάπου εκεί, αρχίζει η σχέση της Blackrock με τις κυβερνήσεις της Ουάσινγκτον, των Παρισίων και του Βερολίνου. Πολιτικοί, όπως ο Πρόεδρος Ομπάμα και η Καγκελάριος Μέρκελ, είχαν χάσει τον ύπνο τους και είχαν ανάγκη συμβούλους εμπιστοσύνης που θα τους συμβούλευαν τι να κάνουν με την Κόπρο του Χρηματοπιστωτικού Συστήματος που κινδύνευε να τους πνίξει. Απευθύνθηκαν λοιπόν στην Blackrock μόνο κα μόνο επειδή:
(α) δεν αποτελούσε συστημικό κίνδυνο (αντίθετα με τράπεζες όπως η Citi και η Deutsche Bank) – καθώς, όπως εξήγησα πιο πάνω, ο κίνδυνος ήταν όλος στα χέρια των πελατών της Blackrock, και 
(β) είχε πετύχει να προβλέψει κινδύνους που άλλοι είτε δεν είδαν είτε έκαναν ότι δεν είδαν.

Αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας Blackrock-κυβερνήσεων ήταν παχυλά εισοδήματα για την Blackrock και μια μορφή «νομιμοποίησης», στα μάτια των 
«επενδυτών», των κυβερνητικών πολιτικών μετά το ξέσπασμα της Κρίσης.
Το πιο σκοτεινό μέρος της εμπλοκής της Blackrock με κυβερνήσεις εντοπίζεται στην Ευρώπη και, συγκεκριμένα, την «εργολαβία» που έδωσε η τρόικα στην Blackrock σχετικά με τις πτωχευμένες ελληνικές τράπεζες. Ουσιαστικά, οι πολιτικοί χρησιμοποίησαν την φήμη της Blackrock ως φύλλο συκής πίσω από το οποίο έκρυψαν την πραγματική ένδεια των τραπεζών. Θα θυμάστε ίσως τα πήγαινε-έλα των ανθρώπων της Blackrock στην Αθήνα. Την εποχή που σχεδιαζόταν το δεύτερο Μνημόνιο, η Blackrock είχε αναλάβει το «έργο» της μέτρησης των «μαύρων τρυπών» των ελληνικών τραπεζών. Το μαγικό ποσό τον 50 δις ευρώ δουλειά της Blackrock ήταν. Πάνω στους δικούς της υπολογισμούς αποφασίστηκε να δανειστεί το ελληνικό δημόσιο αυτό το ποσό από τον ESM, όταν στην πραγματικότητα οι μαύρες τρύπες ήταν υπερδιπλάσιες. 

Οι άνθρωποι της Blackrock δεν είπαν ψέματα για τις μαύρες τρύπες. Απλά βασίστηκαν στα (ψευδή) στοιχεία που τους δόθηκαν, χωρίς να το πολυψάξουν το πράγμα – χωρίς να αμφισβητήσουν τις προβλέψεις της τρόικα για την εξέλιξη της ύφεσης, για το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων κλπ. Ως λογιστές, ήρθαν, μελέτησαν τα στοιχεία που τους έδωσαν και απήλθαν. Η ευθύνη για τον εγκληματικά κακό υπολογισμό βαρύνει απολύτως την ελληνική κυβέρνηση (των ανεκδιήγητων Παπαδήμου-Βενιζέλου), λιγότερο την τρόικα, και σχεδόν καθόλου την Blackrock.

ΥΓ. Προφανώς, το άρθρο τούτο το έγραψα λόγω της συζήτησης που ξεκίνησε με την «αποκάλυψη» ότι δύο καλοί συνάδελφοί μου, πανεπιστημιακοί αλλά και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν μετοχές στην Blackrock. Σκοπός του άρθρου ήταν να απαντήσει στο ερώτημα: «Τι εστί Blackrock;» Το έτερον ερώτημα περί αναντιστοιχίας μεταξύ της αριστερής ηθικής και της ιδιοκτησίας πλούτου γενικά και μετοχών σε εταιρείες όπως η Blackrock ειδικότερα, είναι μεγάλο και ταλανίζει την Αριστερά από τον 19ο αιώνα. Οι Αριστεροί είναι, έτσι κι αλλιώς, καταδικασμένοι να πριμοδοτούν, θέλοντας και μη, ένα σύστημα (αυτό της καπιταλιστικής αγοράς) το οποίο υποτίθεται ότι θέλουν να ανατρέψουν. Πράγματι, κι ένα γιαούρτι να αγοράσεις, συμμετέχεις στην κυκλική καπιταλστική διαδικασία παραγωγής και διανομής της υπεραξίας. Από αυτή την άποψη, αρνούμαι να εκφέρω γνώμη για τις επιλογές άλλων όσον αφορά την διαχείριση των οικονομικών τους υποθέσεων. Επί προσωπικού δηλώνω ότι μου προκαλεί αλλεργία το χρηματιστήριο και για αυτό δεν έχω αγοράσει ποτέ μετοχές – χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κρίνω εκείνους που αγοράζουν ή διαθέτουν μετοχές. Όμως, έχω την ανάγκη να προσθέσω, δεν θεωρώ ηθικότερον το να διαθέτει βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ μετοχές στην Τράπεζα Πειραιώς ή στην Εθνική ή στην Alpha (τράπεζες που αποτελούν καρκίνωμα στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας) απ’ ότι στην Blackrock…
 

http://www.koutipandoras.gr/article/104689/blackrock

Η ΚΕΕΡΦΑ και η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος μεταφέρει την καταγγελία του Σουφιάν  Χαγιάτ του Ρουσέν αριθμός κρατούμενου στην Αμυγδαλέζα 2066, 9Β-2. Αφορά την μαζική απέλαση με πτήση τσάρτερ την Κυριακή 19 Γενάρη, πενήντα περίπου μεταναστών από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Αμυγδαλέζας και εννέα από Ισπανία.

«Παγώνουν» οι διαδικασίες αξιολόγησης του προσωπικού στον δημόσιο τομέα, σύμφωνα με εγκύκλιο του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκου Μητσοτάκη, προκειμένου να εφαρμοστεί η αξιολόγηση με τις σημαντικές αλλαγές που περιλαμβάνονται στο υπό κατάθεση σχέδιο νόμου με τίτλο «Διοικητικές Απλουστεύσεις- Καταργήσεις, Συγχωνεύσεις Νομικών Προσώπων και Υπηρεσιών του Δημοσίου Τομέα-Τροποποίηση διατάξεων ΠΔ 318/1992 (Α' 161) και λοιπές ρυθμίσεις».

Σημειώνεται ότι σήμερα έληξε η δημόσια διαβούλευση του σχεδίου νόμου στο οποίο περιλαμβάνονται και οι αλλαγές στην αξιολόγηση των υπαλλήλων με βασικότερο σημείο την ποσόστωση στη βαθμολόγησή τους (25% άριστα, 60% καλώς και 15% κάτω από τη βάση).

Στην εγκύκλιο, με την ένδειξη εξαιρετικά επείγουσα, το υπουργείο ζητά από όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, φορείς και Νομικά Πρόσωπα να μην προχωρήσουν στη σύνταξη εκθέσεων αξιολόγησης των υπαλλήλων σε σχέση με το αντικείμενο της εργασίας τους και τα καθήκοντα που ασκούν.

Συγκεκριμένα, η εγκύκλιος επισημαίνει: «Δεδομένου ότι στο εν λόγω σχέδιο νόμου περιλαμβάνονται νομοθετικές ρυθμίσεις με τις οποίες τροποποιούνται και καταργούνται διατάξεις του ΠΔ 318/1992 (ΦΕΚ 161 Α'), που αποτελεί το υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο για τη σύνταξη εκθέσεων αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων, και ενόψει της επικείμενης εισαγωγής του εν λόγω σχεδίου νόμου προς ψήφιση στη Βουλή των Ελλήνων, παρακαλούνται οι αρμόδιες Διευθύνσεις Διοικητικού Προσωπικού να μην προβούν στις προβλεπόμενες από τις ισχύουσες διατάξεις του ΠΔ 318/1992 ενέργειες εντός των προβλεπόμενων σε αυτές προθεσμιών και να ενημερώσουν σχετικά το προσωπικό που υπάγεται στην αρμοδιότητά τους».

«Τα όποια φαινόμενα ρατσιστικής βίας και νεοναζισμού στην Ελλάδα αποτελούν μεμονωμένες περιπτώσεις. Ο ελληνικός λαός δεν συγκινείται από τέτοιου είδους ιδέες. Άλλωστε τα περιστατικά αυτά επικρίθηκαν από ολόκληρη την κοινωνία και το σύνολο του πολιτικού κόσμου», τόνισε ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου, από τις Βρυξέλλες, όπου παρέλαβε εκ μέρους της ελληνικής Προεδρίας τις συστάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας.

Παράλληλα, ο κ. Αθανασίου ανέφερε ότι «ένας από τους βασικούς στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τόσο στο εσωτερικό της όσο και στον υπόλοιπο κόσμο», και προσέθεσε: «H ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ελευθερία, η δημοκρατία, η ισότητα, το κράτος δικαίου και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελούν θεμελιώδεις αξίες της ΕΕ. Η ελληνική Προεδρία θα εργαστεί στην κατεύθυνση της ενσωμάτωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις πολιτικές της Ένωσης και της καλύτερης δυνατής διασφάλισης της συνοχής της πολιτικής για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της ΕΕ».

Τα έξι σημεία των συστάσεων της Διεθνούς Αμνηστίας παρουσίασε στον κ. Αθανασίου η ανώτερη σύμβουλος Νομικών Υποθέσεων και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της ΕΕ Natacha Kazatchkine, η οποία υπογράμμισε ότι η ΕΕ θα πρέπει να θέσει την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην πρώτη γραμμή της δράσης της.

«Η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα πρέπει να ενσωματωθεί στους στρατηγικούς προσανατολισμούς του νέου πολυετούς προγράμματος για τη Δικαιοσύνη και τις Εσωτερικές Υποθέσεις. Ο χώρος της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης θα πρέπει να δομηθεί γύρω από την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», προσέθεσε η κ. Kazatchkine.

Όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης, οι συστάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας αναφέρονται στην προσχώρηση της ΕΕ στην Ευρωπαϊκή Σύσταση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), την μάχη εναντίον των διακρίσεων, τα δικαιώματα των Ρομά και των γυναικών, την εταιρική υπευθυνότητα και την μεταχείριση μεταναστών και αιτούντων άσυλο.

Ακόμη, η Διεθνής Αμνηστία ζήτησε από την ελληνική Προεδρία να εξασφαλίσει ότι τηρείται η προσήλωση της ΕΕ στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 2 της Συνθήκης, και ότι η συνολική προσέγγιση της Ε.Ε. είναι προσανατολισμένη στην διαφύλαξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Γι' αυτόν τον σκοπό, η Διεθνής Αμνηστία κάλεσε την Προεδρία να αναπτύξει μία πολυτομεακή εσωτερική στρατηγική-πλαίσιο της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Πηγή ΑΜΠΕ

Στις απειλές του καταζητούμενου Χριστόδουλου Ξηρού αναφέρονται σήμερα αμερικανικά ΜΜΕ, με ανταποκρίσεις από την Αθήνα.

Η Νιου Γιορκ Τάιμς, κάνει αναφορά στην επιστολή και βιντεοσκοπημένη δήλωσή του σε διαδικτυακό τόπο, περί επιστροφής του στην τρομοκρατία, επισημαίνοντας, ότι ο Ξηρός, ο οποίος χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως ένα «ελεύθερο μέλος» της 17 Νοέμβρη, κάλεσε τους συντρόφους του στην ένοπλη δράση για να ενωθούν και να διαμαρτυρηθούν για τις επιπτώσεις των τριών ετών οικονομικής λιτότητας στην Ελλάδα, όπως σημειώνεται.

Στο δημοσίευμα υπογραμμίζεται επίσης, ότι ο καταζητούμενος εξέτιε ποινή ισοβίων στις φυλακές του Κορυδαλλού μετά από σειρά επιθέσεων της τρομοκρατικής οργάνωσης, κυρίως κατά Ελλήνων, Βρετανών και Αμερικανών επιχειρηματιών και πολιτικών σε διάστημα σχεδόν τριών δεκαετιών.

Εξάλλου, η Λος Άντζελες Τάιμς, αναφερόμενη στο ίδιο θέμα, σημειώνει την απειλή του καταζητούμενου για «επανέναρξη ενός αιματηρού κεφαλαίου της ελληνικής ιστορίας που οι ελληνικές αρχές θεωρούσαν, ότι έκλεισαν πριν από μια δεκαετία».

Όπως επισημαίνεται, η διαφυγή του Ξηρού έχει προκαλέσει «μαζικό ανθρωποκυνηγητό», αλλά και ανησυχία από μέρους των ΗΠΑ, που κάλεσαν τις ελληνικές Αρχές να συλλάβουν τον τρομοκράτη καταζητούμενο, ο οποίος έχει δολοφονήσει δύο αξιωματούχους της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, εκ των οποίων τον Αμερικανό ακόλουθο Άμυνας το 1988.

Σχολιάζοντας τις δηλώσεις του Χρ. Ξηρού, ο Μπρέιντι Κίσλινγκ, πρώην διπλωμάτης των ΗΠΑ και ειδικός για την τρομοκρατική οργάνωση της 17 Νοέμβρη, δήλωσε, ότι «μπορεί απλώς να είναι μια συμβολική προσπάθεια εκ μέρους του. Ωστόσο, λόγω της μεγάλης λαϊκής δυσαρέσκειας, δεν θα είναι δύσκολο για τον ίδιο να βρει κάποια εναπομείναντα στοιχεία της οργάνωσης για να συνδεθεί μαζί τους», όπως υποστήριξε.

Στην ανταπόκριση επισημαίνεται επίσης, ότι σε εκτενείς αναφορές του στην οικονομική κρίση, ο καταζητούμενος πρόβαλε τα «ευρέως διαδομένα αντι-γερμανικά αισθήματα» και την αγανάκτηση έναντι της «εμμονής του Βερολίνου» για επιβολή αυστηρών μέτρων λιτότητας στην Ελλάδα.

Από: gr.news.yahoo.com - Newsit.gr